de moeder van de apenbroodjes.

Op een avond kreeg de politie in een achterbuurt van de Bronx een telefoontje: er was op straat een onthoofd, van de huid ontdaan lijk gevonden.

Ze brachten het snel naar het politielaboratorium, waar de patholoog-anatoom verklaarde dat het niet het lichaam van een mens, maar van een gorilla was.

Het bleek dat er twee vrachtauto's in botsing waren gekomen, de een bij het wegrijden, de ander bij het binnenrijden van een hotdogfabriek. De achterdeuren van de laatste waren opengeklapt en het kadaver was de straat ingerold.

Toen de politie een onderzoek instelde in de fabriek, vonden ze er gevilde en onthoofde kadavers van een aantal apen en beren. De fabrikant bekende ze voor een zacht prijsje te hebben gekocht van de dierentuin.

Waar of niet waar?
Dit is hem dan. Broodje Aap. Dit verhaal werd in 1978 gebruikt als titelverhaal van het boek "Broodje Aap" van Ethel Portnoy. Sinds die tijd noemt men dit soort verhalen in Nederland en België "Broodje aap-verhalen".

Puppy

Aangezien de ouders van een meisje van 17 een weekend weg waren, gebruikte zij samen met haar vriendje het ouderlijk huis om eens flink van elkaar te genieten. Daarbij probeerden de twee allerlei standjes uit en experimenteerden ze met anale seks. Daarvoor kozen ze de woonkamer. Tot hun schrik bemerkten de twee dat de nieuwe, witte bank in de woonkamer er na de seks niet meer zo wit uitzag als daarvoor.

Wat de twee jongeren ook probeerden, de vlekken lieten zich niet verwijderen. Haast was echter geboden want de ouders zouden binnen enkele uren terugkomen. Opeens kreeg het meisje een geniale ingeving.

Toen de ouders even later thuis kwamen, lag op de bank een schattig jong puppy.

Waar of niet?
niet waar, gelukkig maar! Huisdieren worden wel dikwijls als excuus gebruikt voor dingen die ze helemaal niet hebben gedaan.

Nu even niet

Een zakenman zit met enkele belangrijke klanten te eten in het restaurant van de Trump-tower (een gigantisch hotel in Manhanttan, NY, eigendom van multi-multi miljonair Donald Trump).

In het midden van de zakenlunch moet de man dringend naar het toilet. Hij excuseert zich bij zijn klanten en verlaat de tafel. Onderweg naar het toilet ziet hij, aan de chiqueste tafel van de zaak Donald Trump zitten, één van de rijkste mannen van Amerika... De man krijgt een idee: hij stopt aan de tafel van meneer Trump en doet hem een voorstel:Hij vraagt Trump om, wanneer hij na het eten de zaak verlaat, even langs zijn tafeltje te komen om een goeie dag te zeggen. Kwestie van zijn klanten te beïndrukken.De multimiljonair, zelf een uitstekend zakenman, ziet de humor van dit PR-stuntje wel in, en stemt toe.

Wanneer meneer Trump een half uurtje later gedaan heeft met eten, houdt hij zijn belofte: hij gaat naar het tafeltje van de zakenman en spreekt hem aan... Zijn reactie?? "Nu even niet, Donald... Je ziet toch dat ik bezig ben met klanten ?!"

Good luck, mr Gorsky

Toen astronaut Neil Armstrong voor het eerst voet zette op de maan, sprak hij na zijn beroemde woorden "One small step for man, one giant leap for mankind" de raadselachtige zin "Good luck, Mr. Gorsky."

Bij NASA dacht men dat Armstrong een sneer uitdeelde naar een Russische kosmonout, maar niemand kende aan Amerikaanse of Russische zijde ene meneer Gorsky. Door de jaren heen hebben veel mensen Armstrong gevraagd voor wie de opmerking nu eigenlijk bedoeld was.

Tijdens een persconferentie, enige jaren geleden in Florida, werd de vraag weer gesteld aan de voormalige astronaut. Aangezien meneer Gorsky was overleden vond Armstrong dat hij nu wel eens tekst en uitleg kon geven.

Toen Neil Armnstrong als kind eens samen met zijn broer in de tuin aan het honkballen was, landde er een bal in de tuin van de buren: meneer en mevrouw Gorsky. Terwijl Armstrong door de struiken op zoek was naar zijn bal, hoorde hij mevrouw Gorsky door het open slaapkamerraam zeggen: "Pijpen? Je wil gepijpt worden? Ik zal je pijpen als een van de jongens van hiernaast op de maan loopt."

Waar of niet waar?
Er is een zeer klein gedeelte in dit verhaal dat waar is. Al dertig jaar wordt aan Neil Armstrong gevraagd of het verhaal klopt. Al dertig jaar antwoordt Armstrong hen van niet.

Kind baren in doodskist

Een hoogzwangere vrouw wordt aangereden door een auto en overlijdt aan een hersenbloeding. Ze wordt door een begrafenisondernemer gekist en in afwachting van de begrafenis opgebaard in de aula. Een personeelslid van de begrafenisondernemer meent geluiden in de kist te horen en meldt dat aan de eigenaar. Die stelt zijn werknemer gerust en verbiedt de man erover te praten, omdat dat de zaak zou kunnen schaden.

Na de begrafenis vertelt de werknemer het verhaal een beetje lacherig aan de weduwnaar. Die laat onmiddellijk de kist opgraven en openen. In de kist ligt de vrouw met een van pijn vertrokken gezicht en bebloedde handen. Naast haar ligt een pasgeboren, dode baby.

Waar of niet waar?

Niet waar. Dit verhaal verscheen vijf jaar geleden in deze vorm in het Belgische blad 'Panormama'. Het verhaal is echter al eeuwen oud. Er zijn heel veel verhalen in omloop over mensen die levend begraven zijn en in hun kist alsnog sterven. In veel van deze verhalen is er een vorm van 'bewijs' dat de overledene in zijn kist nog heeft geleefd.

examen

Twee studievrienden waren zo overtuigd van hun eigen kunnen, dat ze aan de vooravond van een belangrijk examen de hele nacht doorgingen in hun favoriete stamcafé.

Op de dag van hun examen waren ze te lui/dronken/ziek van een kater om hun bed uit te komen. Ze belden daarom naar de universiteit met de mededeling dat ze door een lekke band niet konden komen. De docent stemde erin toe dat de twee studenten de dag erna hun examen mochten inhalen.

Die avond besteedden de twee studenten volledig aan hun studie. Volledig voorbereid betraden zei het leslokaal. De leraar liet de studenten echter in aparte kamers plaatsnemen. Daar gaf hij hen een papier waarop de vragen van het tentamen stonden. Vraag 1, goed voor 5 punten, was een makkie. "Phew. Dit gaat goed," dachten de studenten.

De tweede en laatste vraag was 95 punten waard. "Welke band?"

Waar of niet waar?
Beroemde legende onder studenten. Nog niet waar gebeurd.

Zouden de leerkrachten in de Xios ook zo sluw te werk gaan? Ik gok van niet ;)

Exploderende walvis

Het volgende verhaal is géén urban legend, maar zo absurd dat het dat wel zou kunnen zijn! lees hier het verhaal van de exploderende walvis...

In de buurt van het kustplaatsje Florence in de staat Oregon in de Verenigde Staten spoelt op een gegeven moment een walvis aan. Een grote. De walvis is dood en begint na een paar dagen behoorlijk te stinken.

Maar eigenlijk weet niemand in het dorpje wat ze met het beest aanmoeten. Dan komen ze op het geniale idee om de walvis met behulp van dynamiet op te blazen. We laten de beelden voor zich spreken.